ZNOŚNIE jest poszukiwaniem nowej formy dla roli artysty. Pracowałem wcześniej z wideo, nowymi mediami i bioartem. Tamten język należał do konkretnego momentu w sztuce. Dzisiaj interesuje mnie inna sytuacja: świat po 2010 roku, w którym obraz, narracja i obecność publiczna zostały przejęte przez media społecznościowe, YouTube, celebrytów, influencerów i podróżników. Nie zamierzam tego języka ignorować ani udawać, że sztuka funkcjonuje obok niego. To jest dzisiejszy język kultury i właśnie w nim chcę pracować.

Dlatego używam fotografii, filmu, podróży i internetu. Nie po to, żeby zostać twórcą podróżniczym ani produkować „content”. Traktuję te formy tak, jak wcześniej traktowałem wideo czy bioart: jako materiał sztuki. Interesuje mnie fotografia uliczna, obraz analogowy, dokument, osobista narracja, historia miejsc i format filmu internetowego. Biorę narzędzia oswojone przez kulturę popularną, inwestuję w sprzęt, buduję i propaguję warsztat, czerpiąc z dorobku KITCHEN i twórczości Wasulków. Z doświadczenia Józefa Robakowskiego biorę sferę intymną i indywidualną bez popularnego dziś ekshibicjonizmu kóry nie ma nic wspólnego ze sztuką. Reakcje odbiorców mierzę i przekształcam w metryki, na których opieram kolejne działania. Nie stoję wobec tego świata z boku. Pracuję wewnątrz niego, łącząc porozrywane strzępy w jeden projekt. Korzystam z AI do budowania narzędzi dla artystów. Metamedia to moja idea jeszcze z czasów Galerii NT. Dzisiaj rozwijam Nomad jako metamedium, a ZNOŚNIE jako osobisty projekt działający w jego ekosystemie.

ZNOŚNIE nie jest więc kanałem o podróżach ani projektem o fotografii. Jest moją odpowiedzią na pytanie, jak dziś być artystą i jaką formę może mieć sztuka w świecie, w którym granice między sztuką, dokumentem, rozrywką i autoprezentacją praktycznie przestały istnieć. Nie interesuje mnie rekonstrukcja dawnych modeli. Interesuje mnie zbudowanie nowego.