Piszę, bo wierzę, że świat da się opowiadać prościej i uczciwiej. Bez pozy, bez krzyku. Z uważnością na człowieka, z humorem, który nie rani i z sercem, które czasem bije szybciej niż rozsądek.

Jeśli któreś z moich słów zostało z Tobą na dłużej, jeśli coś rozjaśniło Twój dzień albo wywołało cichy uśmiech w środku, to znaczy, że było warto! Dla mnie to największa nagroda.

A jeśli zechcesz postawić mi kawę, przyjmę ją z wdzięcznością. To mały gest, ale dzięki niemu mogę dalej robić to, co lubię najbardziej: pisać, tłumaczyć i opowiadać świat po prostu, po ludzku.

Dziękuję, że jesteś!