Zajmuję się sztuką jubilerską od 15 lat, tworząc opowieści rzeźbione w srebrze, które ożywają noszone na ludzkim ciele. Biżuteria jest dla mnie jednym z najważniejszych przejawów sztuki i ludzkich umiejętności zamkniętych w jednym malutkim przedmiocie. Wymaga nie tylko ciągłego rozwoju człowieka jako twórcy i artysty, który ma coś ważnego do powiedzenia światu, ale także człowieka jako rzemieślnika, bo nie wybacza najmniejszych błędów technicznych. Ponadto ma czynnik użytkownika, którego nie ma w malarstwie czy rzeźbie, a który oczekuje od dzieła sztuki dużej trwałości i wygody. Wartość tej ogromnej pracy, którą wykonuje się własnymi rękami, umysłem i duszą, jest jeszcze większa, gdy jest wykonana z unikalnych, pięknych i drogich materiałów. Taki wydatek to także ryzyko i poświęcenie dla każdego artysty-jubilera, co moim zdaniem dotyka w jakiś sposób sacrum, czyli poświęcenia się dla czegoś ważniejszego od siebie – aktu tworzenia. Powstaje wtedy w moich oczach niekwestionowany skarb człowieczeństwa, reprezentujący to, co w danej epoce uważane jest za esencję piękna. Vivienne Becker, znana historyczka sztuki, powiedziała, że w starożytności złotnicy byli postrzegani niemal jak kapłani, ponieważ poprzez swoją natchnioną pracę mieli niemal bezpośredni kontakt z bogami. Myślę, że to naprawdę piękna koncepcja. Byłam finalistką Saul Bell Design Award 2017, moje prace były prezentowane kilkakrotnie podczas wystaw w Muzeach Narodowych w Chinach (TianJin, Guizhou, Henan, Kunming), w Precious Gallery podczas Bijorhca Paris, w Londynie, oraz podczas festiwalu sztuki Coeur du France. W 2021 i 2022 zostałam wybrana jako jedna z 6 osób na świecie, by zaprezentować swoje prace jako „Wschodzący Talent” podczas prestiżowej wystawy w Genewie. W 2021 roku zostałam wpisana na listę Homo Faber szwajcarskiej Michelangelo Foundation, której celem jest wzmacnianie i kultywowanie tradycji mistrzowskiego rzemiosła Europy.